Siyasi partilerde bir önce “değişim” rüzgârları esti. Sonra “açılım”lar başladı. Değiştim, değişiyorum ve yeniliğe açılıyorum dediler ve geçmişi inkâr ederek yenidünyalara yelken açtılar. Baktılar ki millet yeniliğe sempatik. Devam ettirelim dediler…
Vatandaş ne olduğunu bilmiyor ya, bir şeylerden rahatsız, sıkıntısı var, kurtulmak için gözü kapalı “belki bunda bir iş vardır” diye Millet Meclisini değiştirmeye başladı ya… Bu birilerine ilham kaynağı oldu. Sürekli vatandaşa yenilik mesajları vermeye başladı.
Hani karadenizin uyanık uşağı bakmış babası atından memnun değil, evin emektar kıratından sürekli şikâyet ediyor. İki de bir “bu atı satalım yenisini alalım” diyor. Demiş “ben bu atı satarım yenisini alır gelirim.” Atı alır pazara gider, satamaz. Gider boyacı dükkânına bir kutu siyah boya alır ve at bir güzel boyar. Sonra akşam karanlığında babasına gelir “buyur baba yeni atın. Kıratı sattım ve bu siyahı aldım” der. Babası memnundur. Bir müddet anlamaz sonra bir gün tarladan gelirken yağmur yağar ve atın boyası dökülür, kırat meydana çıkar. Tabii bizim uşağın foyası da… » Read more: Bu Şarkı Burada Biter
