Prof. Dr. Ahmet BATTAL
Yeni Asya / 12 Ocak 2012
Bilhassa Ahmet Necdet Sezer’den sonra Ankara’da Çankaya ve Eskişehir yolu çevrelerinde yani Atatürk Bulvarı ve İnönü Bulvarı civarındaki zirvelerde “sağcılık” akımı ve belki “moda”sı var. (Bunun tek istisnası askeriye ve ayrı bir yazının konusu olacak kadar önemli).
Mehepeli ya da milliyetçi sağcılar muhalefetteler. Onları saymıyorum. Muhalefetteki demokratları ve dindarları da en sona bırakalım.
İktidardaki “sağcı” siyasetçilere ve bürokratlara gelince; bunlar üç türlüler: Liberaller, dindarlar ve “bir kısım” demokratlar. (Bizim memlekette “bir kısım” bir ölçü birimidir ve “bir avuç” bir kısımdır! Anladınız!).
Birincisi liberaller. Onlar hükümete fikren yön vermeye çalışıyor ve gerekli gördükçe muhalefet de ediyorlar. İçlerinden bazıları iktidarın nimetlerinden de istifade ediyor. Fikir erbabı liberaller, iktidarda olmanın kendi fikriyatlarına zarar verdiğini düşünmüyor.
İkinci kısım, dindarlar. İktidardakilerin çoğu dindar ve bunların çoğu demokrat değil. Çoğunun tipik özelliği, muhalefeti ve bilhassa mevcut iktidara kayıtsız şartsız taraftar olmayı reddeden muhalefeti Ergenekoncu olmakla suçlayacak kadar toptancı olması.
İktidarın dindarlarının çoğunun tipik özelliği, “demokratlığı abartmamak gerektiğini düşünecek kadar demokrat” olması. » Read more: Liberaller, dindarlar ve demokratlar…
